Gece güneşi

Her gün aynı ağaca çıkıp gökyüzünün güzelliklerine bakıp tekrar evine geri dönüyordu. Onu gökyüzünden çağıran bir şeyler vardı. Herkes uyuduğunda o, evlerinin yakınındaki büyük ağaca çıkıp gökyüzündeki hayaller alemine yolculuk yapıyordu. Ne odasındaki oyuncaklar ne de pahalı bebekler onu cezbediyordu. Halbuki onun yaşındaki arkadaşları oyuncakları ile oynayıp sıcacık yataklarında uyuyorlardı. O ise dışarısının soğuğuna aldırmayıp oyuncaklarından vazgeçiyordu. Daha güzel şeyler de vardı. Evet o güzel şeyler onun için gökyüzündeydi! Ay’ın gülen yüzüne bakıp onun şarkılarını dinlerdi. Yıldızların dansına şahit olup onlar gibi parlamayı umardı. Tıpkı gece çıkan bir güneş gibiydi. Belki de Gece Güneşiydi... Geceleri ağaçta oturup kuşlarla konuşurdu. Ağaç onun için evinden bile değerli, odasından bile sıcaktı. Aylar mevsimleri mevsimler ise yılları kovalıyordu. Gökyüzüne baktığında aklındaki her şeyi unutuyor, sadece huzurun kokusunu içine çekip ciğerlerine dolduruyordu. Onun en yakın arkadaşı daima ağaçlar, kuşlar ve gökyüzü olmuştu ve sonsuza kadar da böyle sürecekti. Bu sırrı kimseye anlatmamıştı. Anlatamazdı da...

***

Günlerden birgün babasının işi nedeniyle oradan taşınmak zorunda kaldılar.  Bu durum onu kahrediyordu. İçinde tarifsiz bir boşluk ve üzüntü yüklüydü. Ne yapsa da oradan ayrılmasa diye düşünüyordu. Ama nafileydi. Beton evlerin olduğu metropol bir kente taşındılar. Bu durumdan hiç hoşnut değildi. Onun kendini iyi hissettiği tek yer gökyüzünü rahatlıkla görebileceği ağaçlarla çevrili yerlerdi. O yerdi. Eski evlerinin olduğu yer. Yıllardır oradan uzakta yaşadı. Birgün kendi ayaklarının üzerinde durmaya başladı. Tek bir hayali vardı. Çocukluğundaki gibi o yere gidip hayal kurmaktı. Dostalırını görüp onlarla hayaller alemine yolculuk yapmaktı. Evi satın alıp eskisi gibi güzelleşmesi için çok uğraştı. Ve sonunda hayalini gerçekleştirdi. O eve taşındı ve Gece güneşi eskisi gibi ağacına çıkıp gökyüzünü izledi.. En güzel hayallerini sonsuza dek kurarak mutlu bir hayat sürdü.

"Gece güneşi ve yıldızlar

Birbirlerine şarkılar söylediler

Ay tüm gülümsemesiyle

Işık saçtı tüm hayallere"

Duygu KARA